FeaturedΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

‘Πολιτικές δυνάμεις μανιπουλάρουν το λαό να μη θέλει ή να φοβάται τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας’

Ελάχιστα ή τίποτα δεν γνωρίζουν οι Ελληνοκύπριοι σχετικά με την  Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, αφού δεν έχουν ενημερωθεί τι σημαίνει ομοσπονδία, διζωνικότητα, δικοινοτισμός, πολιτική ισότητα και αποτελεσματική συμμετοχή. Αντίθετα βομβαρδίζονται από αρνητικά μηνύματα που στέλνουν κάποιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες προτιμούν να κάνουν το λαό να μη θέλει ή να φοβάται την ΔΔΟ. Πολλοί και στις δύο πλευρές στην Κύπρο αγνοούν ότι με την ΔΔΟ θα είναι κατοχυρωμένα τα βασικά τους δικαιώματα και ότι θα μπορούν να διαμένουν και να εργάζονται σε οποιοδήποτε σημείο του νησιού, χωρίς οποιοδήποτε διαχωρισμό με βάση την καταγωγή τους, τη γλώσσα τους ή την θρησκεία τους. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει εξάλλου ότι μια λύση ΔΔΟ θα τους προσφέρει οικονομικά, κοινωνικά και άλλα ωφέλη, περιλαμβανομένων και των εσόδων από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, αφού υπάρχει ήδη σύγκλιση για διαμοιρασμό εσόδων του κράτους. Δεν έχει προβληθεί επίσης ότι η ΔΔΟ θα οδηγήσει στην διαμόρφωση ειρηνικών, φιλικών και αδελφικών σχέσεων μεταξύ όλων των κοινοτήτων του νησιού, συνεργασία των κομμάτων, των συντεχνιών και των οργανώσεων και από τις δύο πλευρές, ενώ θα έχουν αποκατασταθεί οι σχέσεις όλων των Κυπρίων με την Ελλάδα και την Τουρκία. Ο βουλευτής και εκπρόσωπος τύπου του ΑΚΕΛ Στέφανος Στεφάνου πιστεύει ότι με την ΔΔΟ θα δημιουργείται κλίμα σύγκλισης, συναπαντήματος και τελικά κοινής ευθύνης και πορείας για τη χώρα. Δεν έχουμε πολλές επιλογές, τονίζει. Είτε ΔΔΟ και επανένωση του τόπου, είτε διχοτόμηση, ανεξάρτητα από  τη μορφή που θα πάρει. Για την άγνοια ή την αρνητική εικόνα και το φόβο που έχουν πολλοί Ελληνοκύπριοι σχετικά με την ΔΔΟ, πιστεύει ότι την ευθύνη την φέρουν και κυβερνήσεις και κόμματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, που αρνήθηκαν να εργαστούν για την εμπέδωση κουλτούρας λύσης και συμβίωσης. Ο ενημερωμένος πολίτης, δηλώνει ο κ. Στεφάνου, κρίνει με τη λογική και όχι με το συναίσθημα και ακόμα χειρότερα με τον φόβο. Εξάλλου, με την πάροδο του χρόνου, πολλά από αυτά που σήμερα μας φαίνονται προβληματικά και δύσκολα, θα λυθούν μέσα από το χρόνο, φτάνει η λύση να δίνει προοπτική και λειτουργικότητα στο κράτος.

Του Δημήτρη Σιδηρόπουλου

Γνωρίζει ο κυπριακός λαός και στις δύο πλευρές πώς θα είναι η ζωή του στην Κύπρο μετά τη λύση;

Οι Κύπριοι δεν γνωρίζουν πολλά για την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, τουλάχιστον σε ότι αφορά την ε/κ κοινότητα που γνωρίζω. Και ο λόγος είναι ότι ποτέ δεν έχουν ενημερωθεί για το τι σημαίνει ομοσπονδία, διζωνικότητα, δικοινοτισμός, πολιτική ισότητα και αποτελεσματική συμμετοχή. Η μόνη κυβέρνηση που προσπάθησε να ενημερώσει τον κόσμο ήταν η κυβέρνηση Χριστόφια. Εξέδωσε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που κυκλοφόρησε μαζικά με τις κυριακάτικες εφημερίδες. Παράλληλα είχε εκδώσει ένα φυλλάδιο ελληνικά, τουρκικά και αγγλικά και το είχε προσφέρει στα κόμματα για να ενημερώσουν τα μέλη τους αλλά ανταποκρίθηκε μόνο το Ακέλ και οι Λαϊκές Οργανώσεις. Η μόνη κυβέρνηση που είχε θέσει στόχο την ενημέρωση για την κουλτούρα λύσης και συμβίωσης ήταν η κυβέρνηση Χριστόφια. Ο ενημερωμένος πολίτης κρίνει με τη λογική και όχι με το συναίσθημα και ακόμα χειρότερα με τον φόβο. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις οι οποίες συνειδητά αντιδρούν στην ενημέρωση επειδή απορρίπτουν την ΔΔΟ και προσπαθούν μέσα από το φόβο και την άγνοια να μανιπουλάρουν το λαό να μη θέλει ή να φοβάται τη λύση της ΔΔΟ. Οι ίδιοι μιλούν για μια αόριστη λύση, εξιδανικεύοντας και ωραιοποιώντας τις δυνατότητες που έχουμε για μια ιδανική λύση. Τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχουν από το 1974 και μετά. Είναι γι’ αυτό το λόγο που είναι καθήκον της Κυπριακής Κυβέρνησης να ενημερώσει το κόσμο αλλά δυστυχώς δεν το κάνει. Επαναλαμβάνω ότι λαός που δεν είναι ενημερωμένος, πολύ εύκολα χειραγωγείται και καθοδηγείται συνήθως είτε από τα ένστικτα και τα συναισθήματα, είτε από το φόβο.

 Συμφωνείτε ότι θα πρέπει να γίνει ευρέως γνωστό ότι προϋπόθεση για την αποδοχή μιας λύσης ΔΔΟ θα είναι η συγκρότηση ενός κράτους, στο οποίο θα κυριαρχεί η ειρήνη, η ελευθερία και η δημοκρατία, με πλήρη ατομικά δικαιώματα, που θα απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και από το καθεστώς του Ευρωπαίου πολίτη;

Υπάρχει η σύγκλιση Χριστόφια – Ταλάτ που μιλάει για ανεμπόδιστη εφαρμογή των βασικών ελευθεριών στο κράτος που θα δημιουργηθεί μετά τη λύση, με τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας  και με τη μετεξέλιξη της δομής του. Ειδικά την περίοδο 2008-2010 είχαν επιτευχθεί πολύ σημαντικές συγκλίσεις που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών, με ειδικές ρυθμίσεις για να ξεπεραστούν και πολλά προβλήματα, όπως οι εγγυημένες πλειοψηφίες. Ακόμα και η σύγκλιση της εκ περιτροπής προεδρίας με διασταυρούμενη και σταθμισμένη ψήφο, σημαίνει ότι ο Ελληνοκύπριος που θα θέλει να εκλεγεί πρόεδρος θα πρέπει οπωσδήποτε να βρίσκει εταίρο στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα που θα έχει το είκοσι τοις εκατό της συμμετοχής. Ασφαλώς είναι σημαντικό αυτό το ποσοστό για να κερδίσει τις εκλογές. Πρέπει να βρει Τουρκοκύπριο που να έχει απήχηση στην ελληνοκυπριακή κοινότητα και να απευθύνεται και ο ίδιος στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και να την κερδίσει και με τις πράξεις του. Το ίδιο και για τον Τουρκοκύπριο που θα θέλει να εκλεγεί αντιπρόεδρος. Θα πρέπει να έχει ακροατήριο στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα, η οποία θα σταθμίζει τις ψήφους της στο είκοσι τοις εκατό. Το ποσοστό αυτό και πάλι είναι σημαντικό για την τουρκοκυπριακή κοινότητα και συνεπώς και ο Τουρκοκύπριος θα πρέπει να αναζητεί εταίρο στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα. Βλέπουμε λοιπόν ότι αντικειμενικά θα δημιουργείται ένα κλίμα σύγκλισης, συναπαντήματος και τελικά κοινής ευθύνης και πορείας για τη χώρα. Στο σύνταγμα του 1960, αυτά είναι χωριστά.

Αν με τη λύση ένας Τουρκοκύπριος ενταχθεί στο Ελληνοκυπριακό ομόσπονδο κράτος, θα έχει πλήρη δικαιώματα να φτάσει να εκλεγεί μέχρι και πρόεδρος;

Στα ζητήματα αυτά τα πολιτειακά θα είναι κοινοτική η ψήφος, ανεξαρτήτως του πού θα διαμένει κάποιος. Είναι με αυτόν τον τρόπο που έχει λυθεί το ζήτημα των εγγυημένων πλειοψηφιών, με κάποιες συγκεκριμένες ρυθμίσεις σε σχέση με κάποιες από τις εκλογές. Το σημαντικό είναι ότι όλοι θα έχουν πολιτικά δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου. Έτσι κι αλλιώς, με την εξέλιξη του χρόνου πολλά από αυτά τα πράγματα που μας φαίνονται σήμερα προβληματικά και δύσκολα, θα λυθούν μέσα από το χρόνο, φτάνει η λύση να δίνει προοπτική και λειτουργικότητα στο κράτος.

 Δεν θα έπρεπε όλα αυτά να τα γνωρίζουν όλοι οι πολίτες της Κύπρου; Συμφωνείτε ότι υπάρχει μια μεγάλη παράλειψη και από τις κυβερνήσεις και από τα κόμματα στο θέμα της ενημέρωσης του κυπριακού λαού των δικαιωμάτων και ωφελημάτων που θα έχει από μια λύση ΔΔΟ;

Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την ενημέρωση του κόσμου. Το μόνο κόμμα που διαχρονικά έκανε δουλειά σ΄αυτό το επίπεδο είναι το ΑΚΕΛ και γι’ αυτό και έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αποδεκτικότητας για τη συγκεκριμένη λύση του Κυπριακού. Αποδεκτικότητα με την λογική της επαναπροσέγγισης και της ανάπτυξης των σχέσεων με την Τουρκοκυπριακή κοινότητα το υψηλότερο ποσοστό που υπάρχει είναι στο Ακέλ και λόγω ιδεολογίας και λόγω ιστορίας και λόγω πολιτικής.

 Μήπως θα πρέπει να μάθει ο λαός και για τα ωφελήματα που θα έχει και από τις σχέσεις ειρήνης και φιλίας που θα αναπτυχθούν μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Τουρκίας, κάτι που θα συμβάλει στην ανάπτυξη οικονομικών, κοινωνικών, τουριστικών, εκπαιδευτικών και πολλών άλλων σχέσεων;

Ο λαός Θα πρέπει να μάθει πρώτα για τους κινδύνους που υπάρχουν από τη μη λύση, η οποία, αν τελικά παραμείνει το status quo στο τέλος θα είναι μια κακή λύση. Κάποιοι νομίζουν ότι το στάτους κβο είναι μια σταθερή κατάσταση, οι Ελληνοκύπριοι από εδώ και οι Τουρκοκύπριοι από εκεί , ειρήνη θα έχουμε και κουτσά – στραβά θα περνούμε. Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η κατάσταση διολισθαίνει ολοένα προς το χειρότερο. Πρώτα απ’ όλα η τουρκοκυπριακή κοινότητα απειλείται από την παρουσία των εποίκων και της Τουρκίας, ενώ οι Ελληνοκύπριοι απειλούνται από την παρουσία της Τουρκίας και οι κίνδυνοι είναι συνεχώς εκεί. Όσο περισσότερο περνά ο καιρός, τόσο θα  αυξάνονται. Ειδικά αν υπάρξει διχοτόμηση και σκληρό σύνορο με την Τουρκία, οι κίνδυνοι θα είναι πάρα πολλοί. Επομένως θα πρέπει να μαθαίνουν και για τους κινδύνους, ότι δεν είναι δυνατόν να ζούμε σε αυτή την κατάσταση εσαεί. Δεύτερο θα πρέπει οι πολίτες να μάθουν και για τα οφέλη. Μια λύση λειτουργική και βιώσιμη στο πλαίσο της ΔΔΟ, θα ανοίξει νέες προοπτικές και νέους ορίζοντες για τον τόπο και το λαό μας. Και γι αυτά θα πρέπει να μιλούμε, και για τους κινδύνους από την παρούσα κατάσταση και τη διχοτόμηση και για τα οφέλη από μια λύση. Συμφωνώ ότι ούτε για το ένα πολλοί μιλούν (ουσιαστικά μιλάει μόνο το Ακέλ), ούτε για το άλλο.

 Αν αληθεύουν αυτά που διέρευσαν αναφορικά με τις συγκλίσεις, μετά τη λύση, τα κόμματα και από τις δύο πλευρές θα είναι υποχρεωμένα να συνεργαστούν σε όλους τους τομείς ή και να συνενωθούν εάν έχουν κοινή ιδεολογία και να προωθούν μαζί τις ιδέες τους, ακόμα και να κατεβαίνουν μαζί στις εκλογές; Θα μπορούσαν τα κόμματα από τώρα να εργάζονται και να προετοιμάζονται για την μελλοντική τους συνεργασία για να μην αιφνιδιαστούν όταν έρθει η ώρα;

 Από τώρα είναι δύσκολο διότι η ντεφάκτο κατάσταση δεν το επιτρέπει για πολλούς και διάφορους λόγους. Το σίγουρο είναι ότι για να μπορέσουν να συνεργαστούν θα πρέπει επανενωθεί η Κύπρος για να αρθούν τα όποια εμπόδια, οι όποιες δυσκολίες και πολλά στερεότυπα που υπάρχουν. Το ΑΚΕΛ βέβαια δεν χρειάζεται να κάνει οποιαδήποτε προετοιμασία διότι είναι ίδιον του χαρακτήρα της ιδεολογίας του, της ιστορίας του και της φυσιογνωμίας του, αφού πιστεύει ότι κοινός είναι ο τόπος και κοινός είναι και ο στόχος να λύσουμε το κυπριακό και ξανά να πορευτούμε μαζί. Με αυτόν τον τρόπο προετοιμάζει τις σκέψεις και τις συνειδήσεις των ανθρώπων του.  Άρα λογικά καταλήγουμε στην πολιτική που ακολουθεί το ΑΚΕΛ το οποίο δεν θεωρεί τον εαυτό του και δεν είναι ελληνοκυπριακό κόμμα, αλλά κυπριακό κόμμα. Εκ των πραγμάτων έγινε ελληνοκυπριακό κόμμα διότι λειτουργεί στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Πριν το 1974, και ιδίως πριν το 1964, όταν είχαν ξεκινήσει οι δικοινοτικές ταραχές το ΑΚΕΛ είχε πάντα μέλη πολλούς Τουρκοκύπριους. Το ΑΚΕΛ δεν ξεχωρίζει τα μέλη του από την καταγωγή, την θρησκεία, το χρώμα, τη γλώσσα κλπ. Είμαστε ένα κόμμα διεθνιστικό, μαρξιστικό, λενινιστικό, κομμουνιστικό. Αυτά τα πράγματα τα έχει ξεπεράσει η κομμουνιστική ιδεολογία από τον καιρό που δημιουργήθηκε.

Υπάρχει κίνδυνος να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και άλλη πρόταση για λύση εκτός από εκείνη της ΔΔΟ όπως συνομοσπονδίας ή δύο κρατών;

Βεβαίως υπάρχουν κίνδυνοι και είναι γι’ αυτό που εμείς ζητούμε από τους ηγέτες των δύο πλευρών να είναι συνεπείς στη συμφωνημένη βάση λύσης, η οποία συμφωνήθηκε το 1977 και επαναβεβαιώθηκε μεταξύ των δύο κοινοτήτων αρκετές φορές από τότε. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως την περιγράφουν τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών είναι αποτυπωμένη σε ψηφίσματα και αποφάσεις των ΗΕ και της ΕΕ, είναι κοινός στόχος των δύο κοινοτήτων και ο μοναδικός εφικτός τρόπος να λυθεί το κυπριακό και να αποκατασταθεί η ενότητα του τόπου και του λαού. Η ΔΔΟ μπορεί να δημιουργήσει μια ισχυρή βάση πάνω στην οποία Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αποτελεσματικά να διαχειρίζονται την κοινή τους πατρίδα και να είναι πραγματικοί αφέντες στον τόπο τους. Κάθε συζήτηση που γίνεται πέρα από τη λύση ΔΔΟ  είναι επικίνδυνη. Στη δική μας αντίληψη, δεν υπάρχουν πολλές επιλογές για λύση, υπό τις περιστάσεις. Είναι είτε ΔΔΟ και επανένωση του τόπου, είτε διχοτόμηση, ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει. Η διχοτόμηση αποτελεί καταστροφή για τον τόπο και το λαό μας.

 Μπορούμε να ελπίζουμε ότι σύντομα θα έχουμε επανέναρξη των συνομιλιών και μια νέα προσπάθεια – κάποιοι λένε την τελευταία – για συμφωνία με στόχο την συγκρότηση μιας ΔΔΟ;

Θα απαντούσα με το κλασικό «η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία», αλλά ασφαλώς υπάρχει πάντα ελπίδα και αυτή είναι ρεαλιστική . Για να επαναρχίσουν όμως οι διαπραγματεύσεις χρειάζεται τα εμπλεκόμενα μέρη να συμφωνήσουν στους όρους αναφοράς που θέτει ο ΓΓ των ΗΕ. Στόχος του κ. Γκουτιέρες να έχουμε μπροστά μας ένα ξεκάθαρο πεδίο, σε σχέση με την διαπραγμάτευση η οποία ασφαλώς θα γίνει στη βάση του πλαισίου του ΓΓ, έτσι όπως αυτός θέλει.

 Πιστεύετε ότι υπάρχουν ιδέες και εισηγήσεις στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων που θα οδηγούσαν σε μια συμφωνία όλων και των πέντε πλευρών;

Αυτό μπορεί να το απαντήσει η διαπραγμάτευση. Η πρόθεση και η θέληση του ΓΓ στο Κραν Μοντανά ήταν σαφής. Θέλει η λύση του Κυπριακού να τερματίζει το αναχρονιστικό σύστημα των εγγυήσεων του 1960 και να φύγουν τα κατοχικά στρατεύματα και τα επεμβατικά δικαιώματα. Ένας μεγάλος αριθμός των κατοχικών στρατευμάτων να φεύγει από την πρώτη μέρα και μετά σε ένα μεταβατικό στάδιο να αποχωρήσουν όλοι και να μείνουν δύο αγήματα στη λογική της ΕΛΔΥΚ και της ΤΟΥΡΔΥΚ, δηλαδή 950 και 650 στρατιωτών, με συγκεκριμένους όρους εντολής. Η διαφωνία ήταν εάν σε κάποια χρόνια θα υπάρχει ρήτρα αποχώρησης ή ρήτρα αναθεώρησης. Ο ΓΓ προσπάθησε να αντικαταστήσει το θέμα των εγγυήσεων με ένα μηχανισμό εφαρμογής της λύσης, στο οποίο οι εγγυήτριες δυνάμεις δεν θα έπαιζαν ουσιαστικό ρόλο αλλά ένα συμβουλευτικό ρόλο. Το αν και κατά πόσο συμφωνεί η Τουρκία σε αυτό το θέμα δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε διότι δεν ολοκληρώθηκε η προσπάθεια. Ακόμα και πρόσφατα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Τσαβούσογλου είχε δηλώσει σε κυπριακή εφημερίδα ότι στο Κραν Μοντανά σχεδιάστηκε μια διαδικασία τεσσάρων σημείων και ότι φτάσαμε μέχρι το δεύτερο και διέκοψε ο ΓΓ την διαδικασία. Δεν έχουμε ολοκλήρωση της διαδικασίας για να γνωρίζουμε τη θέση της Τουρκίας επί του θέματος, δεδομένης της θέσης της Ελλάδας και της Βρετανίας, που είναι οι άλλες δύο εγγυήτριες δυνάμεις ότι δεν ενδιαφέρονται να είναι πλέον εγγυήτριες δυνάμεις ούτε να έχουν εγγυήσεις.

 Αληθεύει ότι υπάρχει συμφωνία στα περισσότερα θέματα για τη συγκρότηση μιας ΔΔΟ;

Έχει διανυθεί μεγάλη απόσταση από το 2008 που γίνονται οι διαπραγματεύσεις. Αυτή η απόσταση ουσιαστικά έχει διανυθεί μέσα από τις συμφωνίες σε συγκλίσεις και σε σχεδόν συγκλίσεις. Έχουν επιτευχθεί πρωτόγνωρες συγκλίσεις μεταξύ των δύο πλευρών στις διαπραγματεύσεις και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ο ΓΓ θέλει να διαφυλαχθούν αυτές οι συγκλίσεις, έτσι ώστε οι δύο πλευρές να επικεντρωθούν στη συζήτηση των μεγάλων θεμάτων που είναι σε εκκρεμότητα. Ο ΓΓ τα έχει αποτυπώσει σε έξι θέματα: τέσσερα για την εσωτερική πτυχή του κυπριακού και δύο για την διεθνή πτυχή. Αυτός είναι ο λόγος που ο ίδιος ήθελε να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις από το σημείο που διακόπηκαν, διαφυλάσσοντας τις συγκλίσεις και κάνοντας διαπραγμάτευση πάνω στο δικό του πλαίσιο με την ίδια διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Κράν Μοντανά.

 Voice of the Island 2018

 

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close