FeaturedΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣΚΥΠΡΟΣ

‘ Ή τώρα ή ποτέ. Η ιστορία είναι αμείλικτη’

Η Ρένα Χοπλάρου, Επικεφαλής της Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας ΔΗ.ΣΥ, σε αποκλειστικές δηλώσεις στη Voice of the Island, αξιολόγησε την κατάσταση στις διαπραγματεύσεις και τις τρέχουσες εξελίξεις. H Χόπλαρου δείχνοντας την απογοήτευση της από την κατάσταση στην Κύπρο , είπε “Φτάσαμε κοντά στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό. Η Χόπλαρου για την Κύπρο είπε: ‘ Ή τώρα ή ποτέ. Η ιστορία είναι αμείλικτη’.

Voice of the Island 2018

Χόπλαρου: Ο Κληρίδης χαίρει μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των Τουρκοκυπρίων

Σε ερώτηση για τη σχέση του Δημοκρατικού Συναγερμού με τα τουρκοκυπριακά κόμματα και τις τουρκοκυπριακές οργανώσεις, η Επικεφαλής της Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας ΔΗ.ΣΥ δήλωσε πως ο ιδρυτής του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο Γλαύκος Κληρίδης χαίρει  μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των Τουρκοκυπρίων, ανεξαρτήτως της κομματικής τους  προέλευσης.  Η σχέση και η επαφή του με το σύνολο της ΤΚ κοινότητας είχε ιστορικό βάθος, ήταν ισχυρή από την αρχή της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 1960. Η Καίτη Κληρίδη άνοιξε δρόμους στον ΔΗ.ΣΥ με τις πρωτοβουλίες δικοινοτικών επαφών και δράσεων που ανέλαβε ήδη από τη δεκαετία του ’90. Έχτισε και για εμάς που ακολουθήσαμε αργότερα. Άνθρωποι όπως ο Κώστας Θεμιστοκλέους και ο Μιχάλης Παπαπέτρου που έγιναν Υπουργοί του Κληρίδη ενίσχυσαν επίσης τις προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρήθηκε μετά το 2004 ένας πολύ αξιόπιστος συνομιλητής. Αυτή τη στιγμή τόσο ο ΔΗ.ΣΥ όσο και ο Πρόεδρός του, Αβέρωφ Νεοφύτου ,έχουν πιστεύω καταφέρει να οικοδομήσουν έναν σταθερό, ειλικρινή και, το σημαντικότερο, απευθείας διάλογο με τους αρχηγούς των ΤΚ κομμάτων αλλά και με διάφορα στελέχη τους. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό γιατί τις περισσότερες φορές «χανόμαστε στη μετάφραση», και κυριολεκτικά, αλλά κυρίως μεταφορικά:  συχνά δεν καταλαβαίνουμε ή διαστρεβλώνουμε ή αφήνουμε αδιευκρίνιστες απόψεις και θέσεις η μια πλευρά στην άλλη. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορείς να καθίσεις σε ένα τραπέζι και να μιλήσεις με τον άλλον τετ α τετ, είτε διαφωνείς είτε συμφωνείς.

“ Δεν θέλω να κρύψω τα προβλήματα, αλλά να τα αντιμετωπίσω”

Η Ρένα Χόπλαρου, σε ερώτηση αν υπάρχουν δυσκολίες, απάντησε φυσικά και υπάρχουν δυσκολίες! “Είμαι από τους ανθρώπους που δεν θέλουν να κρύψουν τα προβλήματα  κάτω από το χαλί αλλά θέλουν να τα αντιμετωπίσουν. Επειδή εργάζομαι δικοινοτικά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια που ζω στην Κύπρο γνωρίζω από πρώτο χέρι τις δυσκολίες και τα εμπόδια.  Πρέπει να υπογραμμίσω ότι είμαστε μια κοινωνία που ζει χώρια,  χωρίς κοινές εμπειρίες, με κυρίαρχη τη μνήμη της βίας και του πόνου που προκαλέσαμε η μία κοινότητα πάνω στην άλλη  για πάνω από μισό αιώνα (δεν επιχειρώ εδώ μια εξομοίωση: κάθε πόνος ενός αγαπημένου ανθρώπου που χάθηκε είναι μοναδικός – για αυτό όμως είμαι ενάντια και στη λογική μιας «ζυγαριάς του πόνου» που σκοπό έχει μόνο να διαιωνίσει το πνεύμα της σύγκρουσης). Θεωρώ ότι πρέπει να γίνει πάρα πολλή δουλειά, όχι μόνο με τα μέλη και τους φίλους του Δημοκρατικού Συναγερμού, αλλά με ολόκληρη την κοινωνία, για να σπάσουν στερεότυπα, να οικοδομηθεί η εμπιστοσύνη, να ξαναφτιαχτούν δεσμοί που διαρρήχτηκαν, να δημιουργηθούν συνέργειες,  προοπτική, κανονικότητα μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου, ΕΚ και ΤΚ, χωρίς βεβαίως να αγνοείται η σχέση με τις άλλες κοινότητες. Κι αυτό μπορεί μόνο να επιτευχθεί με συντεταγμένες πολιτικές, με σκληρή και συστηματική δουλειά, όχι με «μπαλώματα» ή επιφανειακές προσεγγίσεις”.

Συνέχισε, λέγοντας ότι “Το εν δυνάμει πλεονέκτημά μας  βρίσκεται στην πολυγλωσσία και την  πολυπολιτισμικότητα του τόπου μας. Δυστυχώς, το να μάθεις τη γλώσσα της άλλης κοινότητας ακόμα παραμένει ένα είδος ταμπού. Αυτά τα χαρακτηριστικά, ξέρετε, θα μπορούσαν να δώσουν τεράστια ώθηση, να ξεκλειδώσουν ισχυρές και ανεκμετάλλευτες δυνάμεις που έχουμε. Έτσι, τα προνόμια των λίγων θα γίνουν ευκαιρίες και δυνατότητες των πολλών. Να σημειώσω επίσης ότι και το τελειότερο σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού να έρθει, εάν δεν γίνει δουλειά από τα κάτω προς τα επάνω δεν θα έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. ” Ένα παλαιό στέλεχος του ΔΗ.ΣΥ και από τα πλέον προβεβλημένα της κυβέρνησης Κληρίδη, μου είπε πρόσφατα, σε ιδιωτική συνομιλία που είχαμε, κάτι πολύ σοφό:  «μετά την κατάρρευση των συνομιλιών η ανάγκη για δικοινοτικές δράσεις και διάλογο είναι πιο κρίσιμη παρά ποτέ. Όταν περνάμε περίοδο honey moon, εσύ δεν είσαι τόσο απαραίτητη γιατί οι περισσότεροι ακολουθούν το ρεύμα. Τώρα στα δύσκολα είναι κρίσιμης σημασίας το να κρατήσουμε ανοιχτό τον διάλογο. Γιατί χωρίς διάλογο δεν πάμε πουθενά».

“Έγιναν γερά βήματα προς τα εμπρός”

Η Χόπαλρου, απαντώντας τι έκανε ο ΔΗ.ΣΥ  για αυτά τα θέματα τα τελευταία χρόνια, ανάφερε πως “Έγιναν γερά βήματα προς τα εμπρός, τα οποία κάποιες φορές και εμείς οι ίδιοι δεν βλέπουμε επειδή βρισκόμαστε πολύ κοντά στα γεγονότα και τις εξελίξεις, δεν έχουμε την αναγκαία απόσταση για να παρατηρήσουμε πού ήμασταν και που φτάσαμε τώρα (ξέρουμε όμως πως έχουμε πολύ δρόμο μπροστά). Δεν μπορώ εδώ να αναφέρω τα πάντα, αλλά η διοργάνωση κοινών φεστιβάλ, συνεδρίων και δράσεων ήταν σημαντική. Ενδεικτικά αναφέρω τις συνεχείς επαφές με τα τουρκοκυπριακά κόμματα, το ότι ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ μίλησε στο διευρυμένο Πολιτικό Γραφείο του ΔΗ.ΣΥ, το ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στην Κεντρική Επιτροπή του CTP. Τέτοια πράγματα πρώτη φορά γίνονται. Είχα πει τότε εν είδει αστείου πως δεν γίνεται να θέλουμε να παντρευτούμε (λύση ομοσπονδίας ) και να μην έχουμε βρεθεί έστω για ένα καφέ με το έτερον ήμισυ! Κάθε μέρα έπρεπε να βγαίναμε έξω για να γνωριστούμε καλύτερα.  Κάναμε πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια. Σκεφθείτε ότι ήμουν καλεσμένη του Αντιδημάρχου Αθήνας για να μιλήσω για το Κυπριακό στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηνών και τους είπα ότι δεν πάω μόνη μου. Πήγαμε με τον Armagan Candan στην Αθήνα και δώσαμε κοινή ομιλία για το Κυπριακό. Έτσι ήταν πιο σωστό, πιο ολοκληρωμένο. Επίσης πάρθηκαν σοβαρές πρωτοβουλίες για συνεχή ενημέρωση της βάσης του κόμματος για τις εξελίξεις, κι αυτό έγινε σε παγκύπριο επίπεδο, όχι μία, αλλά αρκετές φορές. Θυμάμαι τώρα μια χαρακτηριστική φράση του Προέδρου του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, για το Κυπριακό, στη Δημοσιογραφική Εστία, που έγινε με πρωτοβουλία του ΔΗΣΥ και σε συνεργασία με τον προσφυγικό Δήμο Κυθρέας: «Ο καθένας μας, ο κάθε ένας από εσάς, στην καθημερινότητα του, με τους συναδέλφους του στη δουλειά, με τους γείτονές του, να δημιουργήσουμε κουλτούρα λύσης».”

“Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τη χώρα μας εξαιτίας του Κυπριακού προβλήματος”

Η Χόπλαρου, αναφέροντας ότι όταν βλέπει παιδιά κι από τις δύο κοινότητες να εργάζονται μαζί σε μια δραστηριότητα ή απλώς να παίζουν, δήλωσε ότι “Είναι μια εικόνα που έρχεται από το μέλλον, με συγκινεί βαθιά και μου δίνει δύναμη. Αυτά βέβαια τα έζησα με τον Όμιλο Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας και με την Τεχνική Επιτροπή Παιδείας. Με τη Γραμματεία του ΔΗ.ΣΥ η μεγαλύτερη ικανοποίηση που πήρα είναι όταν άνθρωποι βλέπουν για πρώτη φορά τη μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου, ένα ιστορικό διαμάντι που βρίσκεται μόλις μία ώρα από τη Λευκωσία και 30 λεπτά από τη Λάρνακα. Ενώ στα διάφορα ταξίδια μας στο εξωτερικό επισκεπτόμαστε αρχαιολογικούς χώρους, μαθαίνουμε την ιστορία του τόπου που επισκεπτόμαστε, στην Κύπρο, λόγω Κυπριακού, δεν γνωρίζουμε την ίδια μας την πατρίδα. Θέλουμε τα μέλη και οι φίλοι του ΔΗΣΥ, ή όποιος άλλος το επιθυμεί, να γνωρίσει ολόκληρη την πατρίδα μας, να επανασυνδεθεί μαζί της και να δει τις προοπτικές της. Αυτό είναι το πραγματικό «Δεν Ξεχνώ». Μία από τις δράσεις της Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας του ΔΗΣΥ λοιπόν υπήρξε η οργάνωση ιστορικών περιηγήσεων σε διάφορα μνημεία ολόκληρης της Κύπρου. Το 1/3 των ανθρώπων μάλιστα από αυτούς που ήρθαν μαζί μου περνούσε για πρώτη φορά στην άλλη μεριά. Γυρίζουν όλοι πίσω συγκλονισμένοι για αυτά που βλέπουν και ανακαλύπτουν. Σε μια τέτοια περιήγηση πέρσι το Πάσχα, μια γιαγιά με καταγωγή από την Πάφο βγήκε έξω από το σπίτι της και μας «τράταρε» (κέρασε) φλαούνες. Σε μια άλλη περίσταση είδαμε ένα μεγάλο «καπνιστήρι» στην είσοδο χωριού (εάν θυμάμαι καλά ήταν η Κόμι Κεπήρ) και οι άνθρωποι στέκονταν κανονικά σε σειρά για να καπνιστούν. Η τελευταία μας περιήγηση ξεκίνησε από τη Λάρνακα  και ήταν συγκλονιστικό να ακούω τις σκέψεις ανθρώπων που τόλμησαν να περάσουν για πρώτη φορά στην άλλη πλευρά. Θέλει πολλή δουλειά και ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι με πάθος σαν την Άννα Μαραγκού, με την οποία έχουμε μια πολύ καλή συνεργασία, που μοιράζονται τις πολύτιμες ιστορικές γνώσεις τους μαζί μας”.

‘ Φτάσαμε κοντά στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό’

Εκφράζοντας την απογοήτεση της. διότι φτάσαμε κοντά στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό, η Επικεφαλής της Γραμματείας Διακοινοτικής Συνεργασίας ΔΗ.ΣΥ δήλωσε ότι “Είμαι από τους ανθρώπους που πίστεψαν πραγματικά ότι μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Πιστεύω ότι οι κοινωνίες αλλάζουν και θέλω να πιστέψω ότι και η πατρίδα μας μπορεί να  αλλάξει.  Φοβάμαι ότι περάσαμε το σημείο μηδέν και η μεγαλύτερη μου απογοήτευση – παρόλο που δεν θέλω να πω μεγάλη κουβέντα- είναι πως φοβάμαι ότι έχουμε χάσει το τρένο της ομοσπονδίας, ότι κατά κάποιο τρόπο δεν έχουμε άλλα περιθώρια. Το 2015-2016 είχαμε ελπίδες, είχαμε δημοσκοπήσεις οι οποίες έδειχναν ότι στην πλειονότητά τους οι Κύπριοι είχαν υψηλές προσδοκίες πως θα τα καταφέρναμε αυτή τη φορά. Περάσαμε από τις υψηλές στις χαμηλές προσδοκίες. Υπνοβατούμε. Πρέπει να ξυπνήσουμε. Με ανησυχεί διότι χωρίς αυτήν την προοπτική βλέπω να ενδυναμώνεται η εσωστρέφεια, να αναγεννιούνται αντιδραστικές αξίες, μισαλλόδοξος λόγος και ανταγωνισμός, φανατισμός και εθνικισμός  που έρχονται να καλύψουν το πολιτικό κενό που αφήνει η έλλειψη προοπτικής”.

‘Τα μεγάλα οράματα δεν χωράνε σε μοιρασμένες πατρίδες’

Η Χόπλαρου ανάφερε ότι πάρθηκαν πολλές πρωτοβουλίες το τελευταίο διάστημα από τον Δημοκρατικό Συναγερμό.”Καταρχήν ο Αβέρωφ Νεοφύτου μαζί με στελέχη του ΔΗ.ΣΥ επισκέφθηκαν δύο τουρκοκυπριακά κόμματα στα γραφεία τους, το CTP και το TDP, πράγμα που βοήθησε να μάθουμε τη θέση τους στο ζήτημα της αποκεντρωμένης ομοσπονδίας, την οποία δέχονται. Ταυτόχρονα συναντήθηκε και με τον Κουντρέτ Οζερσάι, όπως και με τον Οζντίλ Ναμί.  Οι συνεχείς επαφές, όπως είπα, προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν το πολιτικό τοπίο, αλλά και να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα, το οποίο επαναλαμβάνει σταθερά ο κ.Αβέρωφ, και το οποίο πιστεύω κι εγώ βαθιά: «Τα μεγάλα οράματα δεν χωράνε σε μοιρασμένες πατρίδες». ”

‘ Οποιαδήποτε άλλη οδός απλώς θα οδηγήσει σε πιο αβέβαια, χειρότερα αποτελέσματα για όλους μας’

Αν μπορούσε να πει κάτι στον κ. Νίκο Αναστασιάδη, θα έλεγε δύο πράγματα: “Εφόσον μίλησε για αποκεντρωμένη ομοσπονδία, μια ιδέα σωστή εφόσον εξασφαλίζει λιγότερα μπερδέματα, λιγότερες εστίες σύγκρουσης και λιγότερο κόστος, ας κάνει μια λίστα με εκείνες τις κεντρικές αρμοδιότητες που θέλει να εκχωρήσει στα συνιστώντα κρατίδια. Και ο Μουσταφά Ακιντζί να πάρει την λίστα και να πει τι δέχεται, χωρίς βέβαια να ανοίξουν όλο το κεφάλαιο της διακυβέρνησης από την αρχή  (ούτε τα Ηνωμένα Έθνη, ούτε κανείς νοήμων άνθρωπος θέλει να πετάξει στα σκουπίδια τη δουλειά που έγινε, ό,τι συμφωνήθηκε, για να ξεκινήσει από την αρχή). Αυτό είναι κάτι που λύνεται σε μια βδομάδα με καλή θέληση από τη στιγμή που όπως δήλωσε επισήμως ο Νίκος Αναστασιάδης στο διάγγελμα του (της Τρίτης) το ζήτημα της μιας ΤΚ θετικής ψήφου δεν αμφισβητείται εάν αυτή αφορά τα ζωτικά συμφέροντα των ΤΚ, χωρίς να δυσχεραίνει τη λειτουργικότητα του κράτους. Αλλά επειδή  όπως λέμε οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους, όλα τα παραπάνω πρέπει να τα συζητήσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και να τα κοιτάξουν στη λεπτομέρεια τους, προσεκτικά μεν, χωρίς χρονοτριβή δε. Το δεύτερο είναι να πιάσουν το ζήτημα της ασφάλειας από εκεί που το άφησαν, και να συνεχίσουν μέχρι τέλους με τα έξι σημεία του πλαισίου Γκουτέρες. Δηλαδή να εργαστούν για να βρουν εκείνες τις πρακτικές λύσεις που θα γεφυρώσουν τις εναπομένουσες διαφορές. Οποιαδήποτε άλλη οδός απλώς θα οδηγήσει σε πιο αβέβαια, χειρότερα αποτελέσματα για όλους μας. Καθαρές κουβέντες”.

‘ Ή τώρα ή ποτέ’

Η Χόπλαρου ανάφερε ότι παρακολούθησε διάφορες δηλώσεις του Μουσταφά Ακιντζί με τις οποίες εκφράζει πικρία. Μίλησε για αποτυχημένη γενιά στο Κυπριακό. Αν μπορούσε να του πει κάτι, θα τον προέτρεπε να μαζέψει τις δυνάμεις του και να δώσει την τελευταία μάχη. ” Στην πολιτική παραμερίζουμε τα συναισθήματά μας για να φέρουμε αποτελέσματα. Να εμπιστευτεί τις ελληνοκυπριακές δυνάμεις της λύσης και το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Όπως είπα παραπάνω στην απάντησή μου για τον Νίκο Αναστασιάδη ισχύει και για τον Μουσταφά Ακιντζί: Να απαντά δημιουργικά και με συγκεκριμένες πρακτικές προτάσεις που θα γεφυρώσουν τις εναπομένουσες διαφορές”.

Τέλος, θα ήθελε να πει και στους δύο ηγέτες “Ή τώρα ή ποτέ.  Η ιστορία είναι αμείλικτη. Δεν χαρίζει σε κανένα τίποτε. Χαράξτε μαζί την πορεία για την πατρίδα μας. Η Κύπρος μπορεί να αλλάξει πορεία. Μπορεί να γίνει καλύτερη από αυτό που είναι σήμερα.  Ο φυσικός πλούτος της χώρας ας μη γίνει άλλο ένα τούβλο του τοίχου του άλυτου Κυπριακού αλλά μια δύναμη για την επίλυσή του. Ας μην αφήσουμε για άλλη μια φορά την Ιστορία να κρίνει. Η Ιστορία δεν κρίνει! Εμείς κρίνουμε, και αναλόγως διαμορφώνουμε την Ιστορία μας”.

Voice of the Island 2018

 

 

 

Tags

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close